W końcu słońce! Od dawna niewidziane! Ruszyliśmy przed siebie kompletnie niezdecydowani, co do celu naszej wycieczki. W końcu Reszel wygrał. Po drodze przystanek na wybieganie Debiśki i zdjęcia na malowniczym polu.
W Reszlu pusto i powolnie, jak na miasto
Cittaslow przystało. Tym razem do zamku nie zaglądaliśmy, pomaszerowaliśmy do parku. Przez park płynie rzeka Sajna, która w tym miejscu zamienia się w górski potok i przenosi spacerowiczów w całkiem inny, niż warmiński, świat. Park w Reszlu pamięta czasy cesarza Wilhelma II. Jest to polodowcowy głęboki wąwóz, porośnięty grabem, wiązem i licznymi okazami drzew iglastych. Schodziliśmy do parku pod odrestaurowanym gotyckim mostem, a później, żeby wrócić do miasta, trzeba wspiąć się po ogromnych wysokich schodach, uff.
Wracać do domu mieliśmy oczywiście inną drogą, która zaprowadziła nas do Świętej Lipki. W sezonie letnim kłębią się tam nieprzebrane tłumy turystów. Teraz było pusto i spokojnie. Nawet zerknęłam do wnętrza kościoła, gdzie nie było nikogo. A potem obeszłam jeszcze sanktuarium dookoła, wspinając się na kolejną górkę, z aparatem w jednej ręce i smyczą zakończoną psem, w drugiej.
W drodze powrotnej zamierzaliśmy zjeść obiad w fajnej
pizzerii w Biskupcu, ale tłum ludzi wewnątrz nas odstraszył i skończyło się na schabowym w Kromerowie ;-)
 |
| Zatrzymaliśmy się, bo chciałam sfotografować wieżę kościoła w Reszlu, a tam pasące się stadko sarenek :-) |
* * *
 |
| A dziś za oknem śnieg... |
