Koszmarna kumulacja zdjęciowa u mnie nastąpiła. Od dwóch tygodni wybieram i przygotowuję zdjęcia do pokazu w Stowarzyszeniu "Blur". Spotykamy się przy kawie i jedna osoba prezentuje swoje zdjęcia. Reszta się pastwi... E, nie, no aż tak źle nie jest ;-) ale, oczywiście, zależy mi, żeby pokazać zdjęcia najlepsze i takie, żeby nie było się do czego przyczepić... I niby już mam wszystko zapięte na ostatni guzik, a spotkanie nie wiadomo kiedy, bo nadchodzący czwartek odpada. Ale mętlik w głowie mam od tego gapienia się w monitor straszny, spać nie mogę... Co zamknę oczy, to przeglądam zdjęcia ;-)))
A tu wczoraj wpadł i zagarnął mnie kolejny projekt - tym razem muszę wyszukać zdjęcia zimowe. Na razie nie mogę więcej napisać, ale jak się uda, to na pewno się pochwalę :-)
* * *
Mam nadzieję, że nie tylko ja, ale również niektórzy bywalcy bloga, kibicujemy Kapitanowi Cichockiemu w
rejsie dookoła świata. Z przykrością donoszę, że ostatnie wieści z okolic, o ironio, Przylądka Dobrej Nadziei są bardzo niepokojące i smutne:
Niestety nadchodzące informacje nie są ciekawe, a nawet powiem od razu, są bardzo nieciekawe! Tomek wszedł na maszt, by przymierzyć się do wymiany zniszczonego żagla na nowy fok. To co zobaczył, zmroziło Go. Z przerażeniem stwierdził, że maszt jest uszkodzony. Mówił o pęknięciu, ale niestety nie wiemy jak poważnym. Cichy uważa, że ten maszt raczej nie przetrwa kolejnego sztormu. Tym samym decyzja jest tylko jedna - wpłynięcie do Port Elizabeth. Pozostało już niewiele mil do tego celu, a pogoda będzie sprzyjająca. Na miejscu będzie można lepiej ocenić całą sytuację, ale to nie wygląda dobrze. W tej chwili ani zafalowanie ani stan masztu, jak twierdzi Tomek, nie zagraża Mu. Oczywiście jest bardzo ostrożny.
Wszystko wskazuje, że to może być koniec rejsu, choć ja mam nadzieję na jakiś cud... Czyżby do trzech razy sztuka?
