piątek, 25 stycznia 2013

Od rana do wieczora

Dobrze, że rano nikt mnie nie widział. Pies próbował  zmobilizować mnie do wstania, a ja naciągałam kołdrę na głowę. Ale jedno spojrzenie za okno spowodowało, że prędko wyskoczyłam z łóżka. Mgła, piękna biała mgła! Nawet łóżko zostawiłam niepościelone, złapałam aparat i psa, i pobiegłyśmy do parku. Łaziłyśmy prawie dwie godziny. A mgła to się podnosiła, to opadała nisko, słońce się chowało albo świeciło. Nie czułam mrozu, bo powietrze było łagodne i bezwietrzne. Jutro też ma być ładny dzień...

























A wieczorem na deser piękny zachód.





5 komentarzy:

  1. Mieliśmy dziś w Wielkopolsce to samo. Cudnie!!! I też mnie wyniosło na spacer... trochę krótszy.
    Piękne zdjęcia!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki! Liczę jutro na powtórkę :-)

      Usuń
  2. Jak można nie docenić malowniczości mgły? Ehhh pięknie, ja ostatnio latem burzowe chmury fotografowałam. Kotłowały się jak zupa w garnku :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mgła i chmury, to jedne z fajniejszych obiektów do zdjęć :-)

      Usuń
    2. Tak, za każdym razem coś innego. Zwłaszcza wieczorem.

      Usuń